Mr. BLu Pogi

Isang buwan na pala ang nakalipas nang huli kung nabisita ang blu haws. Haist! sa sobrang kabisihan nawawalan na akong time maglinis at mag-ayos sa bahay na ito. Malapit na naman akong maglalayag sa Asya, at tinitiyak ko na matatagalan na naman bago ako muling bumalik dito.

(ang mga nasa litrato ay mga nagfefeeling pogi! Mr. Blu Boys 2011…hahahaha….kasama na ako dyan!)

Ano na ba ang mga bago sa aking buhay? Hindi naman sa nagbubuhat ako ng sariling bangko, ha! Feeling ko mas lalo akong nagigiging pogi. Yaiks! walang biro di nga? OO naman. Ang kagandahan at kapogian ay nasa panloob na kamalayan. Ika nga dapat araw-araw maging positive tayo sa buhay. Kung keri mong sabihing pogi ka, eh di pogi ka nga! kahit na sa tingin ng iba hindi proporsyon ang katawan mo, na kesyo di katangusan ang ilong mo, na kesyo namumutla ka na sa kakainom ng pamputi, na kesyo nagkakabasag-basag na ang salamin sa iyong walang sawang kakatingin ng iyong mukha dito.

Ang kagandahan ng isang tao ay nagmumula sa isang inner disposition to be beautiful. Kaya nga sa simula pa lang ng pagtilaok ng manok (este..alarm ng cellphone), you have to declare to the whole wide world (translation facebook,  tweeter, etc.) na you are indeed beautiful.

Therefore, I conclude, that beauty is in the eye of oneself! Naks namen, pwede na bang sagot ito sa mga internasyonal na pakontes.

Hanggang sa muli mga kaberks! Para lang may masabi kaya nasulat ko itong post na ito. Huwag masyadong dibdibin ang mga nakasulat dito, sapagkat ang mga nakasulat na ay  nakasulat na! Walang urungan! History na ito!