BLU and the GOLDEN PAGODAS OF MYANMAR

DSCN5269

Una kong isinulat ang kuwentong ito nitong Pebrero. Nang sa di mawaring dahilan biglang na-delete ang aking naisulat. Sa paglipas ng mga buwan muli akong naglakbay sa Asya at nakalimutan ko nang balikan ang pahinang ito.

Kanina lang biglang nag popped out ang isang message ni AGA…sinasabing he is foll0wing my blog. Kaya heto nagsusulat muli. Maraming Salamat parekoy!

Magkahalong saya at kaba ang aking nadarama sa paglapag ng eroplano sa paliparan ng Yangon. Sa di mawaring dahilan, mas naging mapagmasid ako sa mga kaganapan, at nakahinga lang ng maluwag nang makalabas sa immigration. Marahil dala na rin sa aking mga nababasa tungkol sa bansang ito kaya nagkaroon ako ng agam-agam at pangamba.

Parang Pinas din ang Myanmar, ang mga tao ay parang mga pinoy din. Madalas napagkakamalan akong burmese, mabilis ko kasing natutunan ang iilang salita nila na may kaakibat na burmese diction. Madalas tuloy pagkinakausap na nila ako, napapangiti na lang ako at sabay sabi,”I don’t speak burmese.”Mababait ang mga tao at magagalang. Palangiti rin sila.

I luv the food here. Weeh…parang Pinas lang may pansit, tsitsaron, mixed gulay, rice, iba’t ibang putahe ng manok at baboy, kakanin, at iba pa. Ayos mabubuhay ako dito. Actually, Im beginning to like it here. Really, really like it.

Katulad ng Pilipinas, nakatambad rin ang kahirapan ng mga tao. Makikita mo ito habang papalayo ka ng syudad. Dala ng military government na kung saan halos lahat ng sektor ay kontrolado. Naging mailap ang pagbabago at modernisasyon. Ito marahil ang dahilan para hindi maging maunlad, malaya, at makahayag ng damdamin at kaisipan ang mga tao. Ang mamuhay sa takot. Natatandaan ko rin sa kwento ng mga nakakatanda ang karanasan natin noong may Martial Law sa Pilipinas.

Ang budhismo ang pangunahing relihiyon dito. Kaya nagkalat ang mga monghe dito. Pulu-pulutong kung lumakad, namamalimos ang pagkain. Iba ang lakad ng mga mogheng lalaki at lakad ng mongheng babae ( na kailangan mag-usal ng mga dasal bago bigyan ng pagkain). At ang mga golden pagodas, ang dami dito nyan….mula syudad hanggang sa mga liblib na kanayunan. Nakakamangha talaga!

Marami pa akong kwento sa inyo, pero sa wari ko hindi ko lahat maiisawalat. May mga kwentong hindi pwede mailarawan sa pamamagitan ng pagsusulat. Marami pa ring nakasulat na lamang sa aking puso.Isang araw, nais ko muling bumalik sa bansang ito para manirahan at magtrabaho. Hindi ko alam kung bakit. Nararamdaman ko lang. Kung kailan? Ang tadhana na lamang ang magtatakda.

About these ads
Image | This entry was posted in biyahe, blu, Uncategorized. Bookmark the permalink.

One Response to BLU and the GOLDEN PAGODAS OF MYANMAR

  1. yhen says:

    totoong gold po ba ung mga nasa building? at sa mga istatwa?

    nwei, namiss ko lang po magblog hop… :D kakatuwa lang magbasa uli ;D

Mag-iwan ng Tugon

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Palitan )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Palitan )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Palitan )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Palitan )

Connecting to %s