blu stop-over

bakit ba ako nasa gitna ng airport na ito?

tanong ko madalas sa aking sarili.

tuwing may lakwatsa ako sa kabilang panig ng daigdig.

 

airport

 

ang buhay nga naman parang biyahe.

ang airport ay isa lang sa mga stop-overs

ng ating paglalakbay.

katulad ng mga iba pang  stop-overs

hindi matagal

laging nagmamadali

baka nga maiwanan ng huling biyahe.

biyahe ba ikamo?

si Isah, edad 45

feeling nya huling biyahe na kaya hayun

sumampa sa kariton ng matong si Amado.

bakit nga ba kailangang madaliin ang lahat sa buhay na ito?

lahat gusto instant

hindi na makapaghintay,

kahit ano isasanla, kahit kaluluwa

mapadali lang ang pag-akyat sa rurok ng tagumpay.

tapos pagdating naman sa dulo nito

nagrereklamo

kasi nakakalula nga naman ang parating nasa tuktok.

hay, ang tao nga naman di na talaga makuntento

sa karampot na biyaya ng langit.

parang ako…narating na ang sixth floor ng building namin,

pero gusto ko pang maakyat ang 12th floor

kung saan nananahan ang mga ceo ng tagumpay.

minsan ang ang isang ceo namin tinangka pang umakyat

sa 13th floor.

bumalik ng biglaan …butil-butil ang pawis sa mukha.

sa 13th floor..ang rurok ng kawalan…

malungkot doon, kasi nag-iisa ka lang.

ako pinangarap ko minsan ang 13th floor

yun pala wala namang katuturan.

ikaw, kaibigan asang floor ka na ba?

sir…er….sir Blu …

boarding na po….

thank you…namalik-mata yata ako ah.

asan ba ako miss?

nasa airport po kayo on your way to Manila.

Aysus….pauwi nga pala ako ng Maynila…

pero parang kanina lang may kausap ako ah..

Ewan…wow! sarap ng feeling ko ngayon….

Eb in Manila here i come!

hmmm…..mamaya pagnaalala ko muli ang aking panaginip…

ibabablog ko dito..

Advertisements
This entry was posted in biyahe, blu. Bookmark the permalink.

64 na mga sagot sa blu stop-over

  1. J.Kulisap ay nagsasabing:

    Minsan ay hindi pala, madalas kung tanungin ang aking sarili kung bakit naging matatas ako, kung bakit binigyan ako ng pag-iisip na hindi pangkaraniwan, o sadya ba talaga akong abnoy…ako lang ba ang nag-iisip ng ganito, sino sino sila? saan sila matatagpuan upang maintindihan ko rin ang sarili ko.
    Hindi ako henyo, abnoy ako…walang katigil tigil sa paghahanap, sa pag-akyat, tamad naman.

    Tao, kailan ka mamahinga na masaya?

  2. joycee ay nagsasabing:

    Welkam bak Kuya Blu!!! Sama ko sa EB niyo ha!!

  3. .poOt! ay nagsasabing:

    wehehe. pasensya na kuya kung ngayon lang ulit ako nadapa sa blog mo. medyo naaadik kasi ako ngayon kakalaro ng facebook. hehehe.

    wow. asa manila ka ngayon? nice.

    WELCOME HOME!

    btw, ako nasa ground floor pa lang. haiz. medyo matagal-tagal pa.

  4. Precious ay nagsasabing:

    C’mon, pasali sa EB! hehehe! galeng2 nmn ng post…hehehe

  5. dhyoy ay nagsasabing:

    malamang nasa pinas ka na… enjoy!

  6. anakngpating ay nagsasabing:

    welcome home kuya ..eb na itech hehe..

  7. jason ay nagsasabing:

    pasalubong!!!

    hehehehe
    welcome home!!!!!

  8. kengkay ay nagsasabing:

    eekk, asa manila ka? pengeng jollibee

  9. Winkie ay nagsasabing:

    waaaaahhh! late naman ako!!! welcome home blu!

    may napipintong EB ba? invited ba ako? 🙂

  10. livingstain ay nagsasabing:

    EB EB EB…

    nakakalungkot kapag naiwan na nga eroplano pero hindi naman ibig sabihin na kapag naiwan ka na nito ay tapos na ang lahat. Enjoy life kasi minsan lang to.

  11. machongbutiki ay nagsasabing:

    wahahha.

    si kuya blu nasa pinas?
    dats nice ha?

    pasalubong namin…
    hehhee

    sabi ng mentor ko na ang pangalan ay
    JOhn MAxwell,

    hehhehe
    ganun daw tlga ang leadership
    may kaakibat na kalungkutan,

    una dahil since nasa taas ka
    at nag iisa ka kya wala kang
    makausap pero ang sabi nya

    kapag tinulungan mo din daw
    ang mga nasa baba mo na umakyat
    eventually matutuwa ka na din
    na kahit ikaw ang namumuno
    may kasama ka sa tuktuk ng
    iyong bldg.

    nsa 15th floor ako ngaun,
    hindi ko inexpect na don agad
    ako magsisimula, at hindi sa 5th
    flr katulad ng mga kasama ko.
    pero hindi ako nahihiyang bumaba
    para samahan silang kumain tuwing
    lunch break namin.

    hehehe
    iinexpect ko din ksi na
    makakarating kaming lahat
    sa tuktuk ng magkakasama.
    hehehe
    apir kua!!!

  12. jason ay nagsasabing:

    welcome home kuya blu.

    san ka ngayon

    pupuntahan kita

    hahahah

  13. anakngpating ay nagsasabing:

    hi ..favor naman po pa update naman po ng url ko
    http://www.anakngpating.com/

    salamat..hugs..lovely po hehe.,..

  14. dencios ay nagsasabing:

    kaya nasa inflential blogger kita e dahil sa style mo na yan e. galing! galing! boss blu saludo ako sayo at goodluck sa vacation mo sa manila.

  15. Joyo ay nagsasabing:

    huwaw! babakasyon na siya… parang naiinggit na naman ako… haizzz enjoy ur vacation! 😉

  16. joan ay nagsasabing:

    ..ohhhww.. welcome back po sa pinas kuya bLu!! ahehe.
    ..ingatz!! 😉

  17. shynyrd ay nagsasabing:

    welcome kuya blue…

    Tama!

    Salamat, ayan napaisip tuloy ako bigla..
    Di muna ako magaasawa next year.. sa susunod na lang. toinks..

    aw… basta feeling ko kasi hindi naman ako nagmamadali, kadalasan nga napagiiwanan ako.

    toinks…

    God bless po!

  18. redfieryheart ay nagsasabing:

    teka naguluhan ako ng konti, ikaw ba ay andito ngayon sa pinas o iyon ay panaginip mo lang? Naalala ko ang kwento ng isang paruparo sa mga sinabi mo e, kung saan hinangad niya ang makita kung ano ba ang nasa tuktok ng tagumpay, kung saan tiniis niyang maapakan at mang apak makarating lang sa….. dulo ng kawalan….

  19. MOn ay nagsasabing:

    napa bisita uli. nasa pinas na ikaw?

  20. monching02 ay nagsasabing:

    waw! manila! =)

    ingat sa biyahe! =)

  21. coolwaterworks ay nagsasabing:

    Hmmm, sabi nila it’s lonely at the top daw… Pero sabi ng marami kailangan lang daw magshare ng nalalaman, karanasan at kakayahan – mentoring. Kailangan din daw maging maunawain, matutong makinig at laging handang tumulong – touching a heart before asking for a hand… Kaya sabi nga ng “mentor” ko na si Zig Ziglar: See you at the top… 🙂

    Maligayang paglalakbay at pagbabalik sa ating bansa Kuya Blu! Naku, sasali ka ba sa GEB nila Otep o may iba pang EB kang pupuntahan? Gulatan ito! Hehehe…

    Sabihin mo lang kung saka-sakaling mapapadaan ka dito sa Cebu… 🙂

  22. sandi ay nagsasabing:

    may naghihintay na sayong banda para salubungin ka.. 🙂

  23. lhen8 ay nagsasabing:

    oo nga (dfish) ihanda ang blue carpet ang banda …..

  24. p0kw4ng ay nagsasabing:

    huwaw grandeng eb yan kasama ang mga taga pinas…wag nyong kalimutang hingan si blu ng made in italia!

  25. kuya blu ano ba ang pinakamalinis na airport na napuntahan mo?

  26. blurosebluguy ay nagsasabing:

    im on my way to the airport….saka na lang sasagutin ang mga comments ninyo—-maraming salamat!

  27. The Lady in Green Ruffles ay nagsasabing:

    go go go..pasalubong..kahit blu hersheys chocol8 kisses…

    minsan talaga, hindi maiwasan magmadali…pero tama ka, hinay hinay lang and once in a while you need to pause for a moment of silence…to think, to pray, to thank…katulad lang ng isang kulisap na nakita kong nakulong sa sandalan ng upuan ng bus…

  28. Mr. Nonsense ay nagsasabing:

    i wish everyone is aware of it. me? i’m happy with where i am right now. can i make it better? i’m in no hurry. plus i’m too afraid to mess up the balance.

  29. Nortehanon ay nagsasabing:

    hehehe ang daming gustong mag-base dito ah.

    medyo antok pa po ako kaya baka kako hindi pa tama ang pagkakaintindi ng brain ko sa isinulat mo, babalik manila ka na po ba talaga?! Kung totoo man, gaya nga ng sinabi ni dfish, ihanda ang blu carpet. kasama na rin ang blu band na tutugtog ng welcome music hehehe

    What a coincidence, I’ve been contemplating on writing a post about being in a hurry (kahit tila wala namang dahilan para magmadali), tuloy hindi na natin naa-appreciate to be “in the moment.”

  30. dFish ay nagsasabing:

    Ihanda ang blu carpet hehehehe….

  31. jason ay nagsasabing:

    BASE!!!!!!!!!!

    basta kahit may stop over man,
    hindi naman ako
    maglalakbay ng paurong!

    derederetso lang!!

    kahit may obstacols.

    kahit may stop over…. ganun talaga

    ehhehe

    mangangarap ako ng pinaka sagad sa tugatog

  32. Ax ay nagsasabing:

    huwaw, welcome home! hehe.

    hm, sa city hall ng makati, nakapunta na ako ng 13th floor nila. ayun, walang laman. nakakatakot nga. parang sirang building. ghost hunt? hehe. kasama ko mga makukulit kong classmates dun. OJT kami. hehe.

    ayun. may 13th floor ang mga building pero..

  33. Mon ay nagsasabing:

    ang ganda ng lesson for today.
    huwag madaliin ang mga bagay-bagay. tama po ba?
    at dapat wag pumanik sa 13th flr. kakatakot dun. hehe

  34. flamindevil ay nagsasabing:

    siguro human nature yan kuya blu. ang mga tao, gusto madali ang lahat. gusto lahat instant.

    i believe it’s not how fast we reach our destination which keeps it exciting but the people and obstacles we meet along the way.

    kung gaano kabilis ang pag-akyat, agnun din kabilis ang paglagpak.

  35. flamindevil ay nagsasabing:

    pano ba yan base ulit!

    yipee

Mag-iwan ng Tugon

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Baguhin )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Baguhin )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Baguhin )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Baguhin )

Connecting to %s