Blu in Mystical India!

Mula noong dumating ako dito noong Nobyembre 11, wala na akong ginawa kundi maglagalag..palipat-lipat, papalit-palit ng higaan at orasan. Umaga pa lang biyahe na kaagad. Nakakatuwa na sa pang-apat kung paglipad dito, ngayon ko lang nalibot ang India (4 na estado ang pupuntahan ko). Malalayo ang daan, kailangan ko ring lumipad sa kalawakan ng dalawang beses.

Malayo na ang narating ng bansang ito. Ngayon kitang-kita mo ang modernisasyon sa bawat buhay ng tao dito. Halos lahat nakacellphone! Mura lang ang rates nila dito. Nagtataasan na rin ang mga structures kahit nasa kanayunan. Marami man ang masisilayang karangyaan, marami pa rin ang naghihirap dito. Parang Pilipinas lang baga, malayo ang agwat ng antas ng pamumuhay ng mahirap sa mayaman. Milya…milya!

Iba rin ang hospitality dito. Mas ramdam ko ito sa mga kanayunan. Naranasan nyo na bang sumakay sa karosa habang pinaparada sa mga daan, at ang mga nakaabang na tao ay kumakaway sa galak. Di rin pahuhuli ang banda ng musika. Feeling ko para akong santo na nakaluklok sa pedestal…(feeling lang naman)! Muntik nang mahulog ang puso ko sa gulat! Nagputukan ang mga kwitis nang paparating na kami sa munting plaza. Di pa natapos ang sorpresa dyan….taran!!!!! at eto…..biglang saboy ng mga bulaklak sa dinadaan namin patungong bulwagan….anim na nagkikintabang mga batang babaeng nakaputi (laba ng tide!). Sabitan ng naglalakihang garland! Diyos ko sa laki napatuwad talaga ako! hahaha….Uso din dito ang pagsasabit ng shawl bilang pagwelcome samga bisita. Magagara ang mga shawl…pag medyo mahirap pwede na ang bagong tuwalya! Sayaw dito sayaw doon. Walang maliw na talampati at pasasalamat. Iba talaga ang feeling ko ng mga panahong iyon.

Sa apat na eskwelahang aming nabisita, ang mga bagets walang maliw ang pagsasayaw (with matching kintab dress, akala ko noong una may sagala), may tumutula….at eto pa mahilig sila sa mime dito…tapos sila lang ang tawa ng tawa. Syempre ….tawa rin ako sa kanila….indi doon sa drama-dramahan nila! hahahha …Aysus!

Eh! syempre di mawawala ang fud! super-anghang as in!….maluha-luha na nga ako. Pero smile pa rin ang drama ko! Sabay sabi …sarap…sarap! Diyos ko nasaisip ko tuloy….Ngayon nakaka-adjust na ako sa fud dito, kailangan, ika nga for survival!…. mahigit na isang linggo pa ako dito na mamalagi.

Masaya at mahirap ang maglakbay, pero sa huli marami pa ka ring matutunan lalo na pagkakaiba ng mga kultura. Hanggang sa muling paglalkbay! Next stop Myanmar!

Posted in Uncategorized | Mga Puna

Mr. BLu Pogi

Isang buwan na pala ang nakalipas nang huli kung nabisita ang blu haws. Haist! sa sobrang kabisihan nawawalan na akong time maglinis at mag-ayos sa bahay na ito. Malapit na naman akong maglalayag sa Asya, at tinitiyak ko na matatagalan na naman bago ako muling bumalik dito.

(ang mga nasa litrato ay mga nagfefeeling pogi! Mr. Blu Boys 2011…hahahaha….kasama na ako dyan!)

Ano na ba ang mga bago sa aking buhay? Hindi naman sa nagbubuhat ako ng sariling bangko, ha! Feeling ko mas lalo akong nagigiging pogi. Yaiks! walang biro di nga? OO naman. Ang kagandahan at kapogian ay nasa panloob na kamalayan. Ika nga dapat araw-araw maging positive tayo sa buhay. Kung keri mong sabihing pogi ka, eh di pogi ka nga! kahit na sa tingin ng iba hindi proporsyon ang katawan mo, na kesyo di katangusan ang ilong mo, na kesyo namumutla ka na sa kakainom ng pamputi, na kesyo nagkakabasag-basag na ang salamin sa iyong walang sawang kakatingin ng iyong mukha dito.

Ang kagandahan ng isang tao ay nagmumula sa isang inner disposition to be beautiful. Kaya nga sa simula pa lang ng pagtilaok ng manok (este..alarm ng cellphone), you have to declare to the whole wide world (translation facebook,  tweeter, etc.) na you are indeed beautiful.

Therefore, I conclude, that beauty is in the eye of oneself! Naks namen, pwede na bang sagot ito sa mga internasyonal na pakontes.

Hanggang sa muli mga kaberks! Para lang may masabi kaya nasulat ko itong post na ito. Huwag masyadong dibdibin ang mga nakasulat dito, sapagkat ang mga nakasulat na ay  nakasulat na! Walang urungan! History na ito!

Posted in blu, blu boys | Mga Puna

BLU MEETS PEDRING

 

Umariba na si Pedring,

nagpakita kaagad ng kanyang gilas!

Lahat naghiyawahan!

May nagtaas ng kamay sa langit!

May nagpalakpakan ( mga estudyante na mahilig sa no classes).

May napasigaw!

May kumunot ang noo!

May napapaiyak!

May sumusugod!

May napakapit sa puno!

Samu’t saring reaksyon.

Sa pagdating ng bida kahapon.

Piyesta! Ang lakas ng tugtog ng Hanging habagat…

Umindak ang karagatan sa tunog ng waling maliw na..

sabay-sabay na awitan ng kulog, hangin at kidlat!

Dumating na nga ang bagyong si Pedring!

 

Posted in bagyo | Mga Puna

BLU HOMECOMING

Bumabalik sa kinagisnang tahanan sa blogosperyo…

Pilit na tinitipang muli ang mga tiklado ng panahon..

May mga bagay na nakasanayan na…

mahirap ng burahin ang mga ala-alang iniwan nito.

Minsan sa mundo ng blogosperyo..

dito ko hinabi ang aking mga pangarap

sa bawat pagkumpas ng mga salita

at sa bawat pagbalangkas at pag-inog ng panahon…

dito, dito sa sulok ng mundong ito…

natagpuan ko ang katinuan at kabaliwan…

hangga’t may kamalayan pa akong hahabiin

mga pangarap ng tatahiin..

magsusulat ako ng mga buod na ito…

masayang pagbbalik sa araw na ito,

sana lang wala ng wakas!!!!

Posted in Uncategorized | Tagged | Mga Puna

semana santa – huling hapunan

Posted in Uncategorized | Mga Puna

semana santa – si Kristo

Posted in Uncategorized | Mga Puna

semana santa

Posted in Uncategorized | 1 Puna